Jak znaleźć dobrego fizjoterapeutę

Fizjoterapeuta to zawód wymagający i trudny, ale także przynoszący dużo radości i satysfakcji. Nie ma drugiego tak ciekawego zawodu dla kogoś, kto się tym interesuje i chce to robić z prawdziwym oddaniem i pasją. Nietrudno się domyślić, że takimi ludźmi są zwykle studenci na kierunku fizjoterapia, gdzie praca ich wykładowców polega na wpojeniu im przede wszystkim wiedzy i umiejętności, a także etycznego i empatycznego podejścia do pacjenta. Czy jednak tylko student może stać się efektywnym fizjoterapeutą? Nie jest to powiedziane na pewno, ponieważ przecież każdy człowiek jest inny i może się okazać, że ktoś bez wykształcenia w tym kierunku może mieć cechy pożądane w tym zawodzie.

Cechy dobrego fizjoterapeuty

Fizjoterapeuta
Fizjoterapia – zabiegi

Takimi cechami jest na przykład wspomniana już wcześniej empatia i oddanie sprawie, połączone ze świadomością znaczenia swojej pracy. Kandydat na fizjoterapeutę musi też odznaczać się dużą cierpliwością. Po pierwsze dlatego, że nauka do zawodu fizjoterapeuty wymaga tej właśnie cechy, zwłaszcza żeby w ogóle wytrzymać na takich wymagających studiach i dotrwać do końca. Po drugie, w późniejszych etapach kariery taka osoba styka się z naprawdę różnymi ludźmi i nie wszyscy będą mili i wdzięczni za pomoc. Pacjenci, tak jak klienci, potrafią być koszmarni i okazywać to w najróżniejszy sposób. Dlatego profesjonalista musi zacisnąć zęby i po prostu robić to co do niego należy, a do tego uspokoić swojego podopiecznego. W takie sytuacje obfituje fizjoterapia w geriatrii, czyli odłam zajmujący się pomocą ludziom starszym. Wymagają oni z reguły więcej troski i cierpliwości niż w pełni sprawni i młodzi pacjenci. Problem z taką osobą może się zacząć już na etapie komunikacji, ponieważ pacjenci geriatryczni miewają problemy ze słuchem, a procesy starzenia się mózgu odbijają się negatywnie także na zdolności mowy i formułowania swoich myśli. Wszystko to da się przezwyciężyć właśnie dzięki cierpliwości fizjoterapeuty. Powinien on jednocześnie mieć pewną stanowczość i nie dać sobie wejść na głowę, bo anielska cierpliwość bez pewności siebie może skomplikować relacje z pacjentem, a nie je uporządkować i ułatwić. Niestety nie zawsze jest to możliwe, bo cechy charakteru przyszłego fizjoterapeuty nie pozwalają mu na taki ciepły i empatyczny kontakt z ludźmi starszymi. Wtedy może zająć się dziećmi, z nimi też jest trudno, ale w inny sposób. Można je przechytrzać na różne sposoby i zamienić terapię w zabawę.

Leczenie najmłodszych

Fizjoterapia w pediatrii jest więc atrakcyjną niszą dla każdego, kto lubi dzieci, a przynajmniej je toleruje, i rozumie skomplikowane mechanizmy ich psychiki. Wtedy wszystko się udaje i każdy jest zadowolony. Terapeuta się cieszy, że mu się udało coś zrobić, dziecko się cieszy, bo się pobawiło, a rodzic się cieszy, że dziecko jest zadowolone i do tego będzie zdrowsze. To naprawdę dobry układ i zdarza się, że czasem da się go wypracować. Jednak jest to też wielkie wyzwanie i jeśli ktoś nie lubi ani staruszków, ani dzieci, może zająć się sportowcami. Oni są z reguły chętni do współpracy i zmotywowani, aby dać sobie pomóc. Do tego ich organizmy to typowe idealne ciała, nie są obciążeni ani dolegliwościami starczymi, ani też nie trzeba ich traktować jak dzieci. Jeśli więc ktoś ceni sobie spokój i równowagę psychiczną, może i powinien zająć się fizjoterapią w sporcie. Jeśli jakiś znany sportowiec doceni talenty i wiedzę danego fizjoterapeuty, to będzie mu dobrze płacił i polecał znajomym bogatym sportowcom, co na pewno poprawi satysfakcję i poziom życia owego terapeuty. Wygląda na to, że zajmowanie się sportowcami to sam miód i płatki róż, ale oczywiście niekoniecznie, ponieważ konkurencja jest tu dość duża i trudno się wybić ze swoim talentem ponad innych utalentowanych specjalistów. Trzeba więc liczyć na łut szczęścia lub zainwestować więcej niż inni w naukę i zdobywanie doświadczenia, a i tak nie wiadomo, czy coś z tego wyjdzie.

Dobra kondycja to podstawa

Inną, może dość zaskakującą cechą pożądaną u przyszłego fizjoterapeuty jest dobra kondycja i siła fizyczna. Bywa, że trzeba się trochę posiłować z ciałem pacjenta, podnieść mu jakąś kończynę i inne elementy, a te bywają ciężkie. Do tego cały dzień spędzony z pacjentami może być fizycznie wyczerpujący i też trzeba to mieć na uwadze. Osoba, która sama wymaga pomocy fizjoterapeutycznej, nie powinna się chyba brać za taką pracę, ale różnie w życiu bywa i nie jest powiedziane, że jakieś problemy ze zdrowiem wykluczają człowieka z grona kandydatów. Wszystko wskazuje na to, że myśląc o tym czym jest fizjoterapia, gdzie studiować taki kierunek i jak później robić karierę, możemy osiągnąć wszystko co chcemy przy odpowiedniej motywacji i nakładzie sił. To bardzo pocieszające dla każdego, kto chciał zostać fizjoterapeutą ale bal się, że sobie nie poradzi albo się nie nadaje. Okazuje się, że jeśli się nie ma pewnych cech jako człowiek, to można je sobie wypracować i spokojnie nadać się do czegokolwiek, nawet to tak wymagającej pracy jak ta, o której tu napisano taki długi tekst.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *